Gunita ng Kahapon


“Mang Domeng, magandang hapon po!”

“O Miguel, andito ka na pala. Ba’t napauwi ka? Ika ni Mang Domeng habang nagsisibak ng kahoy ng hapon na iyon.

“E wala naman pong dahilan, nais ko lamang umiwas sandali sa gulo ng kabihasnan. Kamusta na po kayo?” wika ko.

“E, eto nagsasaka pa rin. Sa awa ng Diyos nakapagtapos na rin ng pag-aaral ang mga kapitid ni Luisa.” Magtatagal ka ba dito?”

“A eh, hindi po, mga ilang araw lang. Babalik na rin po ako ng Maynila sa makalawa. “Di kasi ako pwedeng mawala sa trabaho ng matagal, mahirap na baka matambakan ako ng trabaho. Kamusta nga po pala si Luisa?”

“Ayun, nasa bahay. Nagpaalam sa trabaho na “di muna papasok ngaun hanggang sa makalawa, bibinyagan na kasi ang apo ko. Bisitahin mo sa bahay ng magkausap naman kayo.”

Ang mga salitang iyon ni Mang Domeng ang nagpaalala sa akin ng isang nakaraan. Nakaraang puno ng pangako sa isa’t isa, ngunit dahil sa hindi inaasahang mga pangyayari ay tila naglaho na lamang na parang bula at nilipad ng hanging ngayo’y sa akin ay humahaplos. Buti na lamang at palubog na ang araw, naitago nito ang nangingilid na luha sa aking pisngi.

Mabuti pa ang dagat, hinahalikan ng araw bago ito lumubog sa kanluran. Nagpapaalala na muli itong sisikat at magbibigay kislap sa asul na dagat. ‘Di tulad ng pagmamahal, hahalikan ka nga nagpapaalam naman. Walang pangako na magbabalik.

Nabanggit ko nga pala si Luisa. Marahil nagtatanong kayo kung sino siya sa buhay ko. ‘Di man sa pagmamayabang pero siya na ‘ata ang pinakamagandang babaeng nilikha ng Bathala para sa akin. Maganda ang kanyang mga mata. Nangungusap, naghahanap. Kabigha-bighani ang kanyang mga ngiti at tawa, tila ba isang napakagandang musika sa aking pandinig. Malambing, maamo, maasikaso. Wala na akong mahahanap pa. Lagi kaming naglalakad sa dalampasigan tuwing pauwi kami galing eskwela. Kwentuhan, kulitan. Minsan naman titigil sandali habang pinagmamasdan namin ang paglubog ng araw. Kulang na lang gitara at kantahan. Pero lahat ng ito’y malabo na, niluma na ng panahon. Kumbaga sa ilang larawan, naninilaw na.

Lumuwas ako ng Maynila para doon tapusin ang kolehiyo. Siya naman ay naiwan sa probinsya. ‘Di pa uso cellphone noon, kaya ayon naputol ang komunikasyon. Nawili ako sa mapang-akit na ganda ng lungsod. Tambay sa Malate o di kaya Tomas Morato. Nilibang ang sarili sa ganda ng mga taga lungsod. Muntik ng mapariwariw ang buhay. Si Luisa? Hindi ko alam. Marahil naghihintay pa rin sa aking pag-uwi. Alam ko maghihintay iyon.

“Tao po?”

“Sino po sila?” wika ng batang babae na siyang nagbukas ng pintuan. Napakagandang bata, Kamukha ni Luisa.

“Andiyan ba si Luisa?”

“Inay! May naghahanap po sa inyo!” ang kanyang biglang sigaw.

Bumungad sa akin ang napakaamong mukha. Hindi nagbabago, hindi kinupas ng panahon. Siya pa rin ang Luisang mahal ko hanggang ngayon.

“Miguel, naparito ka? wika ni Luisa.

“E, dumalaw lang bago man lang ako bumalik ng Maynila. Kamusta ka na?”

“Eto, mabuti naman. Siya nga pala, si Maribel. Anak ko. Sa makalawa na yan bibinyagan, sana makarating ka. Naalala mo ba si Jun?”

“Yung kaibigan nating adik?” biro ko sa kanya sabay tawa.

“Oo. Siya nga pala ang napangasawa ko. Kaso wala siya ngayon dito, bukas pa ang uwi galing trabaho, lingguhan kasi ang uwi nun.”

Si Jun. Matalik din naming kaibigan. Makulit, mahilig magpatawa tila wala problema. Kaya tinawag naming adik.

Lumipas ang maghapon na iyon, ni walang nagbanggit sa amin tungkol sa nakaraan. Siguro pinili na naming ibaon iyon kasabay ng lumipas na panahon. Ngunit alam ko, kahit isa man lng sa amin ang magmutawi tungkol dito, hahaba ang kwentuhan, marami ang maitatanong, ngunit walang kasagutan, wala ng dahilan ‘pagkat ganito na ang kasalukuyan.

Masaya marahil sila ngayon habang binibinyagan ang panganay nila. Ako sana ang nakatayo doon at umaakay sa aming anak. Pero, heto ako nakaupo sa isang sulok ng bus pabalik ng Maynila.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s